Jezelf op de eerste plek zetten

Gepubliceerd op 29 juni 2020 om 17:03

Wie, net als ik, is opgevoed met het idee dat je altijd aardig moet zijn voor anderen, heeft misschien een groot sociaal netwerk en een volle agenda. Saamhorig zijn vind ik één van de belangrijkste dingen in onze samenleving (het heet niet voor niets samen-leving, we zijn niet alleen op de wereld) en ik ben dan ook blij dat mijn ouders dit als één van de belangrijkste waarden in mijn opvoeding hebben meegegeven. Maar … er is ook een keerzijde.

Toen ik in mijn twintiger jaren een grote vriendenkring had was er weinig ruimte over voor mezelf. Misschien ook minder nodig, want alles ging nog een beetje vanzelf en je wilt veel doen, zien en beleven. Yes! Maar op een moment ga je voelen dat je meer tijd voor jezelf nodig hebt. Gewoon eens een weekendje niks. Dat heeft ook met de leeftijdsfase te maken, maar ik hoef niet meer elke weekenddag of door de weeks vrienden te zien om het gevoel te hebben dat ik leef of lol heb. Ik kan veel beter alleen zijn, ben ook blij met een lege agenda en kijk wat de dag me brengt, zonder alles van tevoren vol te plannen. En voel ik geen behoefte om iets te doen, dan is er gewoon een relax-dagje en kan ik de hele dag lezen of series kijken. Heerlijk.

Nog steeds ben ik erg op anderen gericht, ik ben nu eenmaal een type dat mensen om zich heen nodig heeft. Ik ben blij dat ik een sociaal dier ben. Wat de fijnste vriendschappen zijn, is waarbij je merkt dat je allebei er evenveel uit haalt. De ene keer heeft de één meer de luisterende rol en de andere keer de ander. Soms ben ik degene die enthousiasmeert en soms word ik uitgedaagd. Natuurlijk zijn er verschillende type mensen en is het heel normaal dat de één wat meer een bepaalde rol heeft, maar over het algemeen gaat het erom dat je elkaar voedt. Dat je dingen doet die je leuk vindt, met mensen waar je energie van krijgt. Het is tegenwoordig voor mij in relaties geven én nemen. Hoe moeilijk het ook is op dat moment, sommige vriendschappen vervagen of lopen stuk. Is dat erg? Nee, dat is heel normaal. Het is juist fijn om de meerwaarde te voelen van die vriendschappen met de mensen die dichterbij je staan.

Ik ben inmiddels gewend geraakt aan mijn nieuwe routine om mezelf centraal te stellen in mijn leven. Dat is niet egoïstisch, dat is voor een gezond persoon noodzakelijk. Je zult toch echt vanuit jezelf moeten leven. Als ik mezelf goed oplaad, kan ik weer een betere vriendin, dochter of hondenbaas zijn. Ik ben eraan gewend geraakt om te vragen: hoe gaat het met Annemarie?! Ik wilde je even een berichtje sturen om bij je in te checken. En dat doe ik door in mijn lichaam te voelen hoe mijn adem is, waar de spanning zit en vooral wat ik allemaal mag loslaten van een ander. Een verademing.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.